Μαύρη Μηλιά, Αθηνά Καλαϊτζή

«Τα άστρα δείχνουμε το δρόμο,

Και το ποτάμι την καρδιά,

Σε οδηγά στο πιο ψηλό βουνό, 

Σε μια βαθιά σπηλιά.» 

Η ποιητική συλλογή της Αθηνάς Καλαϊτζή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή. Η παρούσα έκδοση παρουσιάζει τριάντα εννέα ποιήματα για την ελπίδα, την ανάγκη για λύτρωση, τις ρίζες, την αφοσίωση, το φόβο του σκοταδιού, την απληστία. Στις σελίδες της συλλογής συνυπάρχουν ο ήλιος με το φεγγάρι, η ζωή με το θάνατο, οι προδομένοι με τους προδότες, η σκόνη με το φως. 

Πρόκειται για ένα μεταφυσικό ποιητικό περιβάλλον που παρουσιάζει διαχρονικά ζητήματα όπως η αγάπη, η αναζήτηση της ελευθερίας και η ανάγκη για ομόνοια. 

«Κι αν πνίγεται το όραμα,

Κι αν καίγεται η φύση,

Πάλι απ' τα ερείπια τα ξερά,

Ξανά αναγεννιέται.»

Στο εισαγωγικό σημείωμα της συλλογής η ποιήτρια μας συστήνει την ιστορία της με την οποία υφαίνει τους στίχους της. Η κεντρική ιστορία μας ταξιδεύει στο νησί της μαύρης μηλιάς, ένα μέρος που έρχεται στα χέρια ενός εξερευνητή που θέλει να κατακτήσει κάθε σπιθαμή του μέρους συμπεριλαμβανομένου και της πλευράς της μαύρης μηλιάς. Το δέντρο το προστατεύει και φροντίζει ένα φίδι το οποίο ο εξερευνητής σκοτώνει  δημιουργώντας μια κατάρα. 

Η ενδιαφέρουσα τοποθέτηση της μαύρης μηλιάς ως υποκείμενο των ιστοριών, που ζωντανεύουν στις σελίδες του βιβλίου, αποτελεί μια πρωτότυπη αλληγορία για τις προσωπικές νίκες, συμφορές και προκλήσεις που κανείς μπορεί να έρθει αντιμέτωπος.

Πως ο δόλος και το κέρδος της εξουσίας μπορεί να οδηγήσουν στην καταστροφή; Πως θα βρουν τη λύτρωση οι προδομένοι; 

«Όταν ήμουν παιδί,

Ένα παραμύθι μου είχαν πει,

Για ψέματα, και θέματα,

Που δεν είχαν ξεχαστεί.»