Η συλλογή της Λήδας Ρουμάνη παρουσιάζει ποιήματα για την αγάπη, τον έρωτα, την ματαιότητα των ονείρων, τον πόνο της απώλειας, τη μοναξιά, την αδικία, την προσμονή. Πρόκειται για μια διαρκή αμφισβήτηση των πραγμάτων όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Παρουσιάζονται εικόνες πλασμένες και δομημένες με υποκειμενική χροιά βασισμένες σε βιώματα, εικόνες και σκέψεις που ματαιώνονται και τότε δημιουργούνται ρωγμές. Ρωγμές που δεν καλύπτονται πρόχειρα γιατί « Η πηγή είναι πιο ανθεκτική κι επίμονη από την κάλυψη». Σε ένα κόσμο που καλούμαστε να πάρουμε καθοριστικές αποφάσεις χωρίς αναβολή, κυριαρχεί η ασφάλεια της μοναξιάς, μακριά από τον κόσμο του πόνου και κυρίως του φόβου. Καταγραφές στιγμιότυπα ενός σύγχρονου τοπίου όπου ο έρωτας είναι το «εμείς» και το χαμόγελο είναι το αντίδοτο της λύπης. Παράλληλα, η αγάπη είναι παντοτινά παρούσα, ακολουθεί τους χτύπους της καρδιάς, είτε με γαλήνη είτε με τρικυμία μας παρασύρει με τη δύναμη της. «Αγαπώ είναι αφήνω χώρο, είναι ακούω. Μ’ ακούς;» (Αγαπώ ο...
"Αν έχεις έναν κήπο και μια βιβλιοθήκη, έχεις όλα όσα σου χρειάζονται."