Κατερίνα Γαϊτάνου: Η λογοτεχνία έχει το προνόμιο να «κατασκευάζει» ανάλογα με τις εκάστοτε τάσεις τις αξίες και τους χαρακτήρες των ηρώων της

Η συγγραφέας Κατερίνα Γαϊτάνου, με αφορμή την έκδοση της συλλογής διηγημάτων της με τίτλο "Κάμερα" απάντησε στις ερωτήσεις μας.

Πως προέκυψε ο τίτλος της συλλογής σας;

Ο τίτλος της συλλογής προέκυψε τελείως αυθόρμητα – ένα απόγευμα που κοιτούσα φωτογραφίες από τα ταξίδια μου στο Instagram σκέφτηκα ότι οι περισσότερες από αυτές θα μπορούσαν να αντιστοιχηθούν με κάποιο μικρό κείμενο. Άρα λογικά θα μπορούσε να γίνει και το αντίστροφο, ένα μικρό διήγημα να «αντιπροσωπεύεται» από μία νοερή φωτογραφία. Κάτι σαν φιλμογράφηση της σκέψης.

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Νομίζω η ανάγκη μου να μοιραστώ με τους αναγνώστες κάποιες κοινές σκέψεις και συναισθήματα.

Στα διηγήματα σας ζωντανεύουν εικόνες της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας πιστεύετε πως η έννοια της αθωότητας έχει αλλάξει νόημα σήμερα;

Η έννοια της αθωότητας όπως τη θέτετε κατά τη γνώμη μου δεν υπήρξε ποτέ. Η πραγματικότητα, σύγχρονη ή μη, είναι το ακριβώς αντίθετο από οτιδήποτε φερόμενο ως αθώο, διότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιβιώσει μέσα στις σκληρές και, πολλές φορές, απάνθρωπες απαιτήσεις της καθημερινότητας. Απλά ανά τους αιώνες η λογοτεχνία έχει το προνόμιο να «κατασκευάζει» ανάλογα με τις εκάστοτε τάσεις τις αξίες και τους χαρακτήρες των ηρώων της, κατά συνέπεια και η αθωότητα έχει άλλη αντιμετώπιση ως χαρακτηριστικό.

Οι ήρωες σας βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σημαντική απόφαση για τη ζωή τους, ποια είναι, κατά την γνώμη σας, τα συστατικά που καθιστούν μια απόφαση "επιτυχημένη";

Πολύ ενδιαφέρουσα η ερώτηση αυτή, κι εξίσου δύσκολο να απαντηθεί. Θα τολμήσω να πω ότι θεωρητικά υπάρχουν δύο τρόποι για να κρίνουμε εάν μία απόφαση είναι πετυχημένη: ο πρώτος είναι από το πόσο θα μας ικανοποιήσει τελικά το αποτέλεσμα στο οποίο θα οδηγήσει, κι ο δεύτερος από το εάν η απόφαση πάρθηκε από ελεύθερη βούληση ή υπήρξε ανωτέρα βία κατά τη λήψη της.

Υπάρχει κάποιο ή κάποια συγκεκριμένα λογοτεχνικά είδη που επιθυμείτε να υπηρετήσετε;

Μου αρέσουν τα διηγήματα και τα μυθιστορήματα.

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον χώρο της τέχνης και συγκεκριμένα της συγγραφής;

Πάντα μου άρεσε πολύ να γράφω το οτιδήποτε, από την αντιγραφή στο Δημοτικό, διάφορες λίστες με πράγματα, αλλά και τις σκέψεις ή τις ιδέες μου. Κρατάω σημειώσεις από τα πάντα, είτε στο χαρτί, είτε στο σημειωματάριο του κινητού μου, σε ό,τι δηλαδή έχω μπροστά μου διαθέσιμο. Ο γραπτός λόγος έχει μια μαγεία που σε καθηλώνει, η οποία έγκειται κυρίως στο ότι ένα κείμενο το είναι πάντα εκεί όσες φορές κι αν θελήσεις να επιστρέψεις για να διαβάσεις, και κάθε φορά έχει και κάτι καινούριο να σου δώσει.

Ως νέα συγγραφέας τι συμβουλές θα θέλατε να δώσετε σε όσους ξεκινούν να ασχοληθούν με τη συγγραφή;

Δεν ξέρω αν είμαι καλή με τις συμβουλές γενικότερα. Ωστόσο νομίζω ότι θα παρότρυνα τα άτομα που τους αρέσει η γραφή να μην υποτιμούν το ταλέντο τους, αντιθέτως να δίνουν περιθώριο στον εαυτό τους να δοκιμαστούν συγγραφικά, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Επίσης, οπωσδήποτε να εκπαιδευτούν στην απόκτηση της άριστης γνώσης της γλώσσας στην οποία θα επιλέξουν να εκφραστούν.

Εσείς ως αναγνώστρια, τι είδους βιβλία προτιμάτε; Ποια θεματολογία σας ελκύει περισσότερο και ποιο-α συγγραφέα θαυμάζετε;

Μου αρέσουν πολλά διαφορετικά είδη λογοτεχνίας, από κλασσική λογοτεχνία και παραμύθια μέχρι μεταμοντέρνα κείμενα αλλά και θεατρικά έργα. Επίσης – ειδικά τα καλοκαίρια – τρελαίνομαι για το αστυνομικό μυθιστόρημα, μπορώ να διαβάσω άπειρα αστυνομικά βιβλία με μία ανάσα. Πολύ πρόσφατα διάβασα τον Καστανάνθρωπο του Soren Svestrup που μου άρεσε πολύ, και τώρα διαβάζω την Τελευταία Πτήση της Julie Clark, επίσης πολύ ενδιαφέρον για τους αναγνώστες του είδους. Αυτό που θαυμάζω στο συγκεκριμένο είδος λογοτεχνίας είναι οι ασύλληπτες λεπτομέρειες της πλοκής που, ενώ αρχικά φαίνονται τυχαίες, πάντα κάπως θα συνδέονται στη συνέχεια. Όσον αφορά τα υπόλοιπα είδη, στους αγαπημένους μου συγγραφείς συγκαταλέγονται η Charlotte Bronte, η Virginia Wolf, ο Ντοστογιέφσκι, ο Κάφκα, και πολλοί άλλοι. Από Έλληνες, μου αρέσει ο αφηγηματικός τρόπος της Ευγενίας Φακίνου κι ο ρομαντισμός του Ξενόπουλου.

Κλείνοντας και αφού σας ευχαριστήσω πολύ για την τιμή που μου κάνατε παραχωρώντας μου αυτή την συνέντευξη, θα ήθελα να σας ρωτήσω ποια είναι τα μελλοντικά συγγραφικά σας σχέδια;

Αυτό διάστημα ολοκληρώνω μία δεύτερη συλλογή διηγημάτων κι έχω ξεκινήσει ένα μυθιστόρημα. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη!

Η συγγραφέας:

Η Κατερίνα Γαϊτάνου γράφει με σημείο αναφοράς την καθημερινότητα όπως τη φαντάζεται να λειτουργεί κυρίως σε ένα ασυνείδητο επίπεδο. Πιστεύει στην απόλυτη δύναμη των λέξεων και στην καθοριστική σημασία της στιγμής. Όταν δε γράφει κείμενα αλληλεπιδρά στο Twitter, φωτογραφίζει τοπία για το Instagram, ή απλώς κοιτάζει έξω από το παράθυρο την ίδια πάντα θέα.

Φωτογραφία και κείμενο συνέντευξης: Άννα Δραγάτση