Μπλε ήλιος του Διονύση Μαρίνου

Κείμενο και φωτογραφία: Άννα Δραγάτση 

Το νέο μυθιστόρημα του Διονύση Μαρίνου είναι μια οικεία ιστορία με απλούς, καθημερινούς ήρωες και ρεαλιστικές εικόνες που μας παρουσιάζει τη διαχρονική αναζήτηση της χαράς της ζωής και την αγάπη.

Η ενδιαφέρουσα επιλογή του τίτλου αφορά τη μικρή σε διάρκεια μαγική μπλε ώρα, τη στιγμή που το μπλε φως εμφανίζεται κατά την ανατολική και τη δύση του ήλιου. Πρόκειται για ένα έργο για τις ανθρώπινες σχέσεις, την καθημερινότητα των συμβιβασμών και των υποχρεώσεων, για τη ζωή που περνά γρήγορα, τα ανεκπλήρωτα όνειρα και τη μοναξιά.

Η Μαριάννα είναι η αφηγήτρια της ιστορίας και ένα από τα τρία πρόσωπα του βιβλίου. Έπειτα από προξενιό γνωρίζει και παντρεύεται τον Γεράσιμο. Μετά από πολλά χρόνια γάμου, εκείνη βρίσκεται στον θάλαμο ενός νοσοκομείου και αγωνιά για την κατάσταση της υγείας του συζύγου της. Ο Γεράσιμος νοσηλεύεται μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και οι πιθανότητες να ζήσει είναι ελάχιστες.

Η συνάντηση της Μαριάννας με τον Ιάσωνα, τον άνθρωπο που έδωσε τις πρώτες βοήθειες στον άντρα της θα πυροδοτήσει μια σειρά από σκέψεις. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια σχέση μεταξύ τους ή είναι πια πολύ αργά για αγάπη; Αναμνήσεις της ζωής που μοιράστηκε με τον Γεράσιμο την κατακλύζουν. Ο Γεράσιμος, δίχως να μπορεί να μιλήσει, στέλνει τα δικά του ανεπίδοτα μηνύματα στη Μαριάννα. Είναι ένας ύστατος χαιρετισμός, καθώς βλέπει πως οι μέρες του τελειώνουν και δεν προλαβαίνει να της πει όσα για χρόνια είχε κρατήσει κρυμμένα μέσα του.

Ενα λίτο έργο με αυτοβιογραφικά στοιχεία που αποτυπώνει την πραγματικότητα με αριστουργηματικό τρόπο. Το παρόν μυθιστόρημα επιτυγχάνει να μας μεταφέρει πλήθος συναισθημάτων

"Αν ξαφνικά τα φώτα έσβηναν, έτσι που τίποτα να μην μπορούν να μετρήσουν με τα μάτια, παρά μόνο με την αφή, ένα λεπτό άγγιγμα που δεν θα είχε ταυτότητα εξαρχής αλλά θα αποκτούσε μέσω της αναγνώρισης, θα καταλάβαινε πως είναι εκείνος και όχι κάποιος άλλος;"