Altera Pars, Μαριάννα Παπαδημητρίου

 

Η ποιητική συλλογή «Altera Rars» της Μαριάννας Παπαδημητρίου παρουσιάζει σαράντα εννέα ποιήματα για την αγάπη, τον έρωτα, την ελπίδα, τη λύτρωση, τα όνειρα, την ελευθερία,την αλήθεια που μεταμορφώνεται σε ψέμα, τις πληγές που δε θεραπεύονται.

«Μετρημένες στιγμές σαν πυροτέχνημα

Πολλή φασαρία για λίγη λάμψη

κι ύστερα σκοτάδι και σιωπή»

Η ποιήτρια μας συστήνει έναν κόσμο όπου οι λέξεις έχουν χαρακτηριστικά ενός ρούχου, που φθείρεται με τον χρόνο και που το προσέχουμε μη λερωθεί. Σε αυτό τον ποιητικό κόσμο κάθε αρχή συνοδεύεται με το λευκό χρώμα και τα όνειρα εκδικούνται. Εκεί 

επικρατεί η απουσία, η ησυχία και η σιωπή. Παράλληλα, αποτυπώνεται και ορίζεται η ποίηση ως «μιας πιστή αντιγραφή της μοναξιάς». Στους στίχους των ποιημάτων τονίζεται το βάρος των τραυμάτων του παρελθόντος και οι σκιές του. Ακόμη, σημαντική θέση στη συλλογή έχει η έννοια του χρόνου, όπως η φθορά που δημιουργεί στον αποτύπωμα του σύγχρονου ανθρώπου και η διάρκεια του στον πόνο, ο οποίος κυλά αργά. 

«Αν περπατήσεις ευτυχισμένος στη βροχή

ξεπλένεται η ψυχή σου;

Αν κλάψεις για τις πεθαμένες ελπίδες

ανασταίνονται κάποτε;

Αν πιεις για τα χαμένα όνειρά σου 

βρίσκεις δύναμη για καινούρια;

Κι αν ονειρευτείς τη ζωή σου 

κοιμάσαι πάντα στην ίδια πλευρά;»

(Απόσπασμα απο το ποιήμα «Αν» σελίδα 37)