Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λεύκες | Βασιλική Κλεφτογιάννη



Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος το βιβλίο της Βίκυς Κλεφτογιάννη «Λεύκες», μια συλλογή ιστοριών, είκοσι τρία πορτραίτα γυναικών που βιώνουν την σκληρότητα της ζωής και την κακοποιήση. Ένα καθηλωτικό βιβλίο στο οποίο αποτυπώνεται με ρεαλιστικό τρόπο η μάχη των γυναικών να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που επικρατεί η απανθρωπιά. Ξεχωρίζει η άρτια ψυχογράφηση των ηρώων που αναζητούν μια αχτίδα ελπίδας και φωτός στις σκοτεινές καταστάσεις που βρίσκονται.

«Συναντιούνται με το πιο σκληρό πρόσωπο της ιστορίας, ζηλεύουν, ξεχνούν, φροντίζουν σπίτια, φροντίζουν ανθρώπους, κακοποιούνται, νοσταλγούν πατρίδες, αρρωσταίνουν, ευγνωμονούν, προδίδουν, αντιδρούν, σαγηνεύουν, συμφιλιώνονται με την μοναξιά παλεύουν, χλευάζονται, ταξιδεύουν, πληγώνονται απ’τον φθόνο, δημιουργούν, αντέχουν, αγαπούν, αγαπιούνται. Γυναίκες, λεύκες, ασήμι στον ήλιο. »

Η κοινωνία που ζουν οι ηρωίδες, είτε πρόκειται για την πόλη είτε για την επαρχία, οι ανθρώπινες σχέσεις μολύνονται από τη μοναξιά, τη ζήλεια, τα στερεότυπα, την απόρριψη και την κρίση των ηθικών αξιών.

«Ανάλογα με την ένταση της βροχής, επιλέγει την Οφηλία, την Έντα, την Μπλανς ή την Αντιγόνη, κυλάει το νερό στο σώμα της, απαγγέλει στίχους, ερμηνεύει μονολόγους, σκηνοθετεί τον εαυτό της, εκεί ψηλά, με θεατές τα φώτα της πόλης, ντύνεται τις διαφορετικές γυναίκες που της συστήνονται όταν όλοι λείπουν από το σπίτι και όλα είναι τακτοποιημένα και ήσυχα, κι εκείνη βρίσκει λίγο χρόνο για να βουτήξει στις χάρτινες ζωές τους.»


Η συγγραφέας μέσω των ιστοριών της δίνει φωνή σε γυναίκες που είναι οικεία πρόσωπα στον αναγνώστη και φέρουν τραύματα του παρελθόντος που τις ακολουθούν και τις σημαδεύουν.

«Εκείνη τη νύχτα, όμως, οι μνήμες λυπήθηκαν να χαθούν μαζί της»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ»: Μια μεγαλειώδης θεατρική παραγωγή στο Θέατρο Παλλάς

Αλεξάνδρεια. Θαυμαστή εσύ πόλη, πρωτεύουσα της φαντασίας και της μνήμης, με τους απόκρυφους ήχους και το μεθυστικό άρωμα της ανατολής να πλημμυρίζει τον καταγάλανο ουρανό σου. Το Θέατρο Παλλάς παρουσιάζει για τη θεατρική σεζόν 2025-2026, την παράσταση «Αλεξάνδρεια», σε σύλληψη ιδέας και σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού.  Το πρωτότυπο κείμενο της Ζέτης Φίτσιου θα μας ταξιδέψει στην αιώνια αυτή πόλη αναβιώνοντας τη μαγεία της εποχής, μέσα από μια ερωτική ιστορία. Μία θεατρική παραγωγή υψηλών προδιαγραφών που φιλοδοξεί να προσφέρει στο κοινό μια πολυδιάστατη θεατρική εμπειρία που ενώνει την ποίηση, την μουσική και τη θεατρική αφήγηση. Λίγα λόγια για την παράσταση:  Στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια του μεσοπολέμου, σ’ αυτό το μοναδικό χωνευτήρι φυλών, γλωσσών και θρησκειών, ένας απρόσμενος έρωτας πρόκειται να ανατρέψει τις ζωές όλων των πρωταγωνιστών. Με φόντο το ταραχώδες σκηνικό της Μέσης Ανατολής, όπου τα πολιτικά παιχνίδια και οι στρατηγικές βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους, Άγγλοι, Γ...

Φωτογραφικά γυμνάσματα, η ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Δρόσου από τις εκδόσεις Ιωλκός

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός η  πρώτη ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Δρόσου με τίτλο "Φωτογραφικά γυμνάσματα". Μια προσεγμένη και αξιόλογη συλλογή με ποιήματα που είναι στιγμιότυπα, εικόνες από τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας μας.  Σαράντα ποιήματα, με απλή γραφή και κάποια στοιχεία ιδιωματισμού, που προβληματίζουν τους αναγνώστες για λέξεις που δεν έχουν ειπωθεί, τη μοναξιά και τον φόβο του σύγχρονου ανθρώπου, τον εικονικό τρόπο ζωής, ο έρωτας, ο χαμός αγαπημένων προσώπων. Ένα κοινό στοιχείο ανάμεσα στα ποιήματα της συλλογής είναι η παρουσία της φύσης, το άρωμα από το γιασεμί, από τα άνθη της αμυγδαλιάς, από τη μουριά με την οποία ο κεντρικός ήρωας έχει συνδέσει τις παιδικές του αναμνήσεις, ο ήλιος που καίει και η ηρεμία που επικρατεί μετά την τρικυμία.  Παράλληλα, μέσα από τα ποιήματα η μια εποχή διαδέχεται την άλλη. Ο Βαγγέλης Δρόσος  στέκεται μπροστά στα θέματά του –με την όποια αποστασιοποίηση του εικονολήπτη– και χρησιμοποιεί τα εκφραστικά του μέσ...

Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου: Η συγγραφή είναι ένα δαιμόνιο που αν σε κυριεύσει δεν σε εγκαταλείπει ποτέ

Ο συγγραφέας Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου με αφορμή το βιβλίο του «Ο ήχος των ορίων» δέχτηκε να απαντήσει τις παρακάτω ερωτήσεις. Πως προέκυψε ο τίτλος του βιβλίου σας; Θέμα του μυθιστορήματος αυτού είναι η ανακάλυψη του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον επιθεωρητή Ζακέ στη Βεργίνα. Αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη ανακάλυψη στην ιστορία της αρχαιολογίας ο γάλλος αστυνομικός θα δοκιμάσει τον πειρασμό στο πρόσωπο μιας σαγηνευτικής γυναίκας και θα φτάσει στα όρια της συνείδησης του. Πως αποφασίσατε να συνδυάσετε στις σελίδες του βιβλίου σας το αστυνομικό στοιχείο με την αρχαιολογία; Η αρχαιολογία είναι η μεγάλη μου αγάπη μαζί με την ιστορία και έχω αφιερώσει αναρίθμητες μέρες στην μελέτη συγγραμάτων για σημαντικές ιστορικές περιόδους και πρόσωπα. Η ανακάλυψη του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι κάτι που με συνάρπαζε από νέο και τοποθέτησα τον αγαπημένο μου ήρωα επιθεωρητή Ζακέ μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Πόσο διήρκησε η συγγραφή του βιβλίου; Το βιβλίο γράφηκε μέσα σε τρεις μήνες, αλλά ...