Γιατί φοβόμαστε τη χαρά και νιώθουμε ένοχοι μπροστά στην ευτυχία;

 

«

Η αληθινή χαρά δεν είναι άθλημα αυτοελέγχου, ούτε υποχρέωση. Είναι καρπός βαθιάς ελευθερίας, που δε γεννιέται από την τελειότητα των συνθηκών,αλλά από την εμπιστοσύνη στο Πρόσωπο του Θεού. Είναι επιλογή. Είναι στάση ζωής. » Το νέο βιβλίου του π. Λίβυου έχει κεντρικό θέμα την αληθινή χαρά. Εκείνη τη χαρά που έχει αλληλένδετη σχέση με τη ψυχή, την αλήθεια, την ελευθερία. Η χαρά ως σωσίβιο γεννά την ελπίδα ως μια εμπειρία που αγκαλιάζει την ύπαρξη. Σε έναν κόσμο που δεν είναι κακος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο τον βλέπουμε τον καθιστά κακό, ο χριστιανός σπέρνει στην κοινωνία σπόρους αγάπης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην χαρά της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος. Παράλληλα, παρουσιάζονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στο πένθος του Θεού και το πένθος του κόσμου, όπως και στη διαφορά της ταπείνωσης με το κόμπλεξ.

Η χαρά του ανθρώπου αποτυπώνεται ως αποτέλεσμα μιας δοκιμασίας που φέρνει κάνεις εις πέρας με τη δύναμη και τη παρουσία του Θεού. Η χαρά ως ένα είδος ελευθερίας που δεν έχει ανάγκη επίδειξης, ούτε επιβεβαίωσης είναι αποτέλεσμα εμπιστοσύνης. Στο τέλος, η χαρά γεννιέται μέσα από τον πόνο και το χάος και μέσω της συμφιλίωσης και της αποδοχής του ίδιου μας του εαυτού, κερδίζει τον φόβο και το σκοτάδι, και μας οδηγεί στο φως.