Η πικρή αλήθεια, Δημήτρης Σωτάκης

Η «πικρή αλήθεια» του Δημήτρη Σωτάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα μυστηρίου που έχει ως πυρήνα του το ζήτημα της ταυτότητας, την υπαρξιακή αναζήτηση, τις επιλογές που καθορίζουν τη ζωή μας, τη δυσκολία μιας νέας αρχής. 

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται μια τετραμελής οικογένεια, ο Πολ, επιτυχημένος συγγραφέας, η σύζυγος του και τα δυο τους παιδιά, καθώς φτάνουν στο αγαπημένο τους ξενοδοχείο, στο οποίο συνήθιζαν να παραθερίζουν τα τελευταία καλοκαίρια, συνειδειτοποιούν πως κανείς δεν τους αναγνωρίζει. Από τον διευθυντή του ξενοδοχείου, το προσωπικό ως τους τακτικούς παραθεριστές κανείς δεν γνωρίζει το όνομά τους. Οι δυσάρεστες και ξαφνικές εξελίξεις συνεχίζονται, ο συγγραφέας στην προσπάθεια του να επικοινωνήσει με τον εκδότη του αντιλαμβάνεται πως ούτε εκείνος τον γνωρίζει, η σύζυγός του καλώντας τον πατέρα της έρχεται αντιμέτωπη με έναν άνδρα που αρνείται πως είναι κόρη του.  

Παράλληλα και υπό την σκιά της περίεργης αυτής κατάστασης η οικογένεια βιώνει στιγμές ξεκούρασης, ηρεμίας και ανεμελιάς. Η απορία για το τι συμβαίνει τους απασχολεί και προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο οδηγούνται στο συμπέρασμα πως πρόκειται για μια καλά οργανωμένη φάρσα, μια ιδέα που όμως σταδιακά ξεθωριάζει και η αγωνία εντείνεται. Η παρούσα ιστορία παρουσιάζει την ανάγκη μιας οικογένειας να κατευθυνθεί προς ένα άγνωστο μέρος, έπειτα από ένα δραματικό γεγονός, μακριά από τον στιγματισμό των ενόχων από συγγενείς και οικεία προσώπα.

Παρουσιάζοντας και τις δυο καταστάσεις, δηλαδή να βρίσκεται κανείς ανάμεσα σε οικεία πρόσωπα, και να βρίσκεται κανείς ξένος ανάμεσα σε ξένους, ο συγγραφέας θέτει το διαχρονικό ζήτημα της θέσης του σύγχρονου ανθρώπου στην κοινωνία.  

«Υπήρχαν στιγμές που τα πρόσωπά τους σκοτείνιασαν όταν έφερναν στο μυαλό τους αυτή την ανεπιθύμητη εξέλιξη, δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι η πολυπόθητη καλοκαιρινή επίσκεψη τους εκεί θα έκρυβε μια τέτοια δυσάρεστη έκπληξη, όμως η καλή τους διάθεση είχε επανέλθει και ήταν αποφασισμένοι να απολαύσουν με τον καλύτερο τρόπο τις μέρες που απέμεναν.»