Ταραξάκο, Ελένη Κιουσέ

«Είναι ανεπάντεχη η συνειδητοποίηση πως οι λύσεις στα προβλήματά μας δεν έρχονται μαγικά, δεν έρχονται απ' τον Θεό ή τους γύρω μας μα από βαθιά μέσα μας. Οι ήρωές μας, όλοι, κατοικούν στα έγκατα της ψυχής μας, ίσως κατάκοποι και εξασθενημένοι απ' τις απανωτές κακοτοπιές, να είναι εκεί, μέσα μας. Μια ομάδα με ξεχωριστές δυνάμεις που αναλαμβάνει δράση όταν μένουμε εντελώς μόνοι και πιστεύουμε πως δε θα τα καταφέρουμε.»




Το μυθιστόρημα της Ελένης Κιουσσέ δίνει φωνή σε τρεις γυναίκες που μας εξιστορούν την πορεία της ζωής τους, διαδρομές παράλληλες με κοινά σημεία και αναφορές. Πρόκειται για ένα έργο για την ελπίδα, την απώλεια, τη παιδικότητα, την εφηβεία, την ενηλικίωση, τη σχέση μητέρας - κόρης, τη γυναικεία φιλία, τη ψυχική υγεία, τον προορισμό κάθε ανθρώπου να ονειρεύεται και να έχει σκοπό, την ευχή που ξεκινά με το φύσημα ενός ταραξάκου. Ένα σύμβολο επιβίωσης, ελπίδας και μεταμόρφωσης.


Ένα αξιοσημείωτο στοιχείο του παρόντος βιβλίου αποτελεί η αριστουργηματική απόδοση της εποχής δράσης των ηρωίδων με φόντο άλλοτε την δεκαετία '80s -'90s και άλλοτε τη δεκαετία του 2000. Γίνεται σαφής η επίδραση των κοινωνικών αλλαγών στη ζωή κάθε ηρωίδας.


Στις σελίδες του βιβλίου ζωντανεύουν το καλοκαίρια στο εξοχικό, τα παιχνίδια στις αλάνες, οι σαπουνόπερες, το αερόμπικ, οι στυλιστικές επιλογές που κυριαρχούσαν εκείνα τα χρόνια υπό τους ήχους τραγουδιών που σημάδεψαν την εκάστοτε εποχή.


Ένα μυθιστόρημα με ηρωίδες καθημερινούς ανθρώπους που δημιουργεί μια σχέση οικειότητας με τους αναγνώστες. Παράλληλα, οι ιστορίες αυτών των γυναικών επιτυγχάνουν να προβληματίσουν τον αναγνώστη για θέματα όπως η κακοποίηση, η διαχείριση ενός θανάτου, η κατάκτηση της ευτυχίας.


«Μια σχέση δεν είναι δύο ελλείψεις που αγκαλιάζονται για να κοροϊδέψουν τη μοναξιά τους. Είναι δύο πληρότητες που περπατούν η μία δίπλα στην άλλη και δύο ολόκληροι άνθρωποι που δεν αποζητούν να χαθούν ο ένας μέσα στον άλλον, να να συμπορευθούν, διατηρώντας τη μοναδικότητα και την ελευθερία τους.»