Θάλασσες μας χώρισαν, Ιφιγένεια Τέκου

Το μυθιστόρημα της Ιφιγένειας Τέκου επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Με φόντο το νησί της Σύμης, την εποχή της ιταλικής κατοχής παρουσιάζεται η ιστορία της οικογένειας Γεωργά, μιας πενταμελούς οικογένειας με τρία παιδιά, την Παρασκευούλα που ξεχωρίζει για την ομορφιά και την προκοπή της, την Ελπίδα, εσωστρεφή, αφοσιωμένη στη μόρφωση της και τον μικρό αδερφό τους, τον Θαρρινό, που χάνουν ξαφνικά από πυρετό. Η απώλεια αυτή οδηγεί την οικογένεια στην μετεγκατάσταση τους στην Κωνσταντινούπολη. Μια νέα αρχή που χαρακτηρίζεται αρχικά από φόβο προς το άγνωστο και στη συνέχεια από τη γοητεία της Πόλης που τους συμπαρασύρει και ανοίγει νέα μονοπάτια στη ζωή των μελών της.

Η Παρασκευούλα, γεμάτη όνειρα εργαζεται σε ένα ατελιέ, γνωρίζει στο πρόσωπο της Ζακλίν, τη φίλη που είχε τόσο ανάγκη. Η νέα της φίλη της συστήνει την Πόλη. Σε μια από τις επισκέψεις τους σε σπίτια επιφανών πολιτών γνωρίζει τον Πέτρο Χατζηπέτρου από την Αλεξάνδρεια, οι δύο νέοι ερωτεύονται και πολύ γρήγορα ξεκινούν να σχεδιάζουν το κοινό τους μέλλον.

Πολύ σύντομα οι γονείς της Παρασκευούλας γνωρίζουν τον μέλλοντα γαμπρό τους, είναι χαρούμενοι για την ευτυχία της κόρης τους αλλά και προβληματισμένοι που η κόρη τους θα ζήσει μακριά τους. Από την άλλη, η Ελπίδα από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους βρίσκεται αντιμέτωπη με αισθήματα που δεν μπορεί να διαχειριστεί, γοητεύεται από τον άντρα της αδερφής της, για αυτό τον λόγο μέχρι την αποχώρηση του νιόπαντρου ζευγαριού για την Αλεξάνδρεια αποφεύγει να τον συναντήσει.

Ο ανεπλήρωτος έρωτας της παραμένει ζωντανός, με λαχτάρα περιμένει νέο γράμμα από την Αλεξάνδρεια. Αυτή η κατάσταση την οδηγεί στην απόφαση να παντρευτεί τον Ανδρέα, ένας γάμος που δεν καταφέρνει να γιατρέψει τις πληγές της.
Καθώς οι ζωές των δύο αδερφών ξετυλίγονται και η καθεμία έχει να βιώσει τις δικές της δυσκολίες, απώλειας, οι δρόμοι τους συναντιούνται αρκετές φορές, ανατροπές ταράζουν τη ζωή τους, βασανίζονται από τα λάθη και τις επιλογές τους.

Η δύναμη της αδελφικής αγάπης, έννοια διαχρονική, είναι δυνατή να οδηγήσει τις ηρωίδες στη συγχώρεση και εν τέλει στη λύτρωση;

Μια συγκλονιστική ιστορία για την ανθρώπινη μοίρα, τους δεσμούς αίματος, τον έρωτα. Η κινηματογραφική δράση των ηρώων, η γραγηρη εξέλιξη της πλοκής καθηλώνουν τον αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα. Ο αναγνώστης συμπάσχει με τις ηρωίδες, οι οποίες διακατέχονται από πλήθος σκέψεων,συναισθημάτων, αγωνιών, διλημμάτων. Ακόμη, αποτυπώνονται αριστουργηματικά οκ ιστορικές αναταράξεις που λαμβάνουν χώρα παράλληλα με την ιστορία, οι ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές κατά τα Σεπτεμβριανά του 1955 και οι συνέπειες της εθνικοποίησης της διώρυγας του Σουέζ.

"«Φοούμαι, μάνα, τη δυνατή βροχή και τις αστραπές! Φοούμαι ότι ο ουρανός έχει θυμώσει μαζί μου και με τιμωρεί», έλεγε η Ελπίδα κι έχωνε το κεφάλι κάτω από το μπράτσο της μητέρας της
Η Αννέζα τις έσφιγγε δυνατότερα πάνω της και τις καθησύχαζε.
«Μην τζαρώνετε! Αυτή η βροχή είναι τα δάκρυα του ουρανού που στεναχωριέται με τη δυστυχία των ανθρώπων. Μας τα στέλνει για να ξεπλύνει τη λύπη που έχουμε μέσα στην καρδιά μας».
Από εκείνο το βράδυ και για όλο το υπόλοιπο της ζωής τους, η Ελπίδα και η Παρασκευή καλοδέχονταν τη βροχή, βέβαιες πως θα έπαιρνε μαζί της τη θλίψη τους."